Wszystkie opisy są własnością autorów opowiadań, skopiowanymi z ich stron w celach tylko i wyłącznie reklamowych. Podobna rzecz ma się z obrazkami, które są albo własnością autorów opowiadań, albo jakiś stron z szablonami. Ja je jedynie wykrawam i dodaję tytuł opowiadania oraz nick jego autora. Jednak jeśli komuś by to nie odpowiadało, chciałby aby obrazek zniknął lub miałby ochotę dodać inny, to śmiało może się odezwać, a uczynię według jego woli. Tak samo jeśli ktoś chciałby bym umieściła inny opis, to także wystarczy się w tym temacie odezwać.

Przy tytułach znajdują się literki (Z) i (P).

(Z) oznacza "zakończone"

(P) oznacza "przerwane"

Kiedy przy tekście nie znajduje się literka, to znaczy, że tekst ciągle "trwa", czyli opowiadanie jest nadal publikowane.

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Obyczajowe. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Obyczajowe. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 18 grudnia 2016

78. Rysy na szle

Autor: Kolorowa
Tytuł: Rysy na szkle
Ilość części: Jeszcze nie wiadomo
Link: Blog

Nie, nie, nie, nie zapomnę
Nie, nie, tych wszystkich wspomnień
Tak wiem, że były też dobre
Ale tych złych usunąć nie mogę*

Dzieciństwo jest niczym tafla szkła, nieskazitelna, czysta i dobra. We wspomnieniach jednak kryją się rysy, które pokazują nam, że nasze dzieciństwo nie było tak doskonałe, jak powinno być.
Zapraszam was na zbiór miniaturek, gdzie poznacie życiorysy kilkunastu osób, ich pokręconą droga, trudne relacje rodzinne, skomplikowane dylematy i dobre, jak i złe, decyzje.
Przekonajcie się kim byli, a kim się stali i dowiedzcie się w jaki sposób do tego doszło.
Rysy na szkle, to coś co jest we wspomnieniach każdego z nas.

* Piosenka „Nie zapomnę” w wykonaniu raperów Dymka i KarolaJ.

niedziela, 22 maja 2016

23. Wczesna jesień

Autor: Graham Coxon
Tytuł: Wczesna jesień
Ilość części: jeszcze nie wiadomo
Link: Blog

Michalina Witkowska uczyła się manier, kiedy inne dziewczynki zbierały karteczki z wróżkami i robiły wymiany trzy Will za Cornelię. Nauczyła się, że pieniądze dadzą jej wszystko, łącznie z miłością. Niespieszno jej jednak do wyznawania uczuć przy świetle księżyca, w końcu studiuje i jak na razie jej jedynym celem jest zostanie prawnikiem, najlepiej z własną kancelarią. Pan Witkowski ma jednak inne plany i pewnego dnia przedstawia jej „narzeczonego”. To sprawia, że Michalina odkurza wspomnienia, by szukać pomocy u kogoś, kto zamiast willi może jej zaoferować co najwyżej zimną herbatę na klatce schodowej...

21. Nieobojętni (Z)

Autor: Marianka
Tytuł: Nieobojętni
Ilość części: 10 (10 nieobojętności)
Link: Blog

Bo jest on, który świat bierze na wesoło. Który ma w sobie wielkie pokłady nigdy nie kończącego się optymizmu. Który czasem zapomina, że jest tylko człowiekiem, a nie maszyną. Który nie zawsze potrafi zapanować nad językiem. Który czasem zachowuje się jak naiwne dziecko.

I jest też ona. Która lubi schować się przed światem. Która nie zawsze potrafi sprostać wymaganiom. Która ma pesymistyczne nastawienie do świata. Która kocha to, co robi, ale czasem zastanawia się, czy podjęła dobrą decyzję. Która czasem traci wiarę w siebie i w swoje możliwości.

niedziela, 15 maja 2016

14. Nemezis (Z)

Autor: Sorciere Lúthien
Tytuł: Nemezis
Ilość części: 21 (prolog + 19 rozdziałów + epilog)
Link: Blog


Czy kiedykolwiek ktoś zwrócił się do Ciebie w obraźliwy sposób? Byłeś poniżany w szkole? Przezywany, szykanowany i wytykany palcami?
Lena Tannenberg była lubianą uczennicą gimnazjum w Sobótce. Wszystko zmieniło się diametralnie, gdy do jej klasy dołączył Sebastian, niesforny chłopiec z bogatej rodziny. Przenosząc na dziewczynę frustracje swojego ojca, stał się jej nemezis, uprzykrzając dzień po dniu jej życie. Spowodował, iż powoli zaczęli odwracać się od niej wszyscy koledzy i koleżanki z klasy.
Po półtora roku widmo przeszłości uderza w nią ze zdwojoną siłą – Sebastian znów przenosi się do jej klasy do liceum i wszystko wskazuje na to, że historia zacznie się powtarzać.
To wtedy dziewczyna mówi stop postanawiając odegrać się na Sebastianie za każde poniżenie. Będzie łgała, oczerniała i kradła byle tylko dopiąć swój cel. Stanie się tym, kogo brzydziła się najbardziej – drugim Sebastianem, odkrywając przy tym nieznaną jej dotąd mściwą część siebie. Chłopiec także nie pozostanie dłużny; w szkole rozgorzeje bitwa o uznanie uczniów i przechytrzenie przepisów wraz z pilnującymi ich nauczycielami.
Dopiero zaginięcie przyjaciół zawróci Lenę z drogi oślepionej nienawiścią. Spowoduje, iż nie tylko znajomi połączą swe siły i umiejętności, ale także wrogowie. Jednak czy wspólna chęć pomocy jest wystarczającym powodem do całkowitego zażegnania konfliktu? Co jeśli są granice, po których przekroczeniu nie da się spojrzeć drugiej osobie w oczy?